maandag, 30 maart 2020 20:58

Benauwende tijden met het corona-virus

Geschreven door
'Troostvirus' van Claudy Repin 'Troostvirus' van Claudy Repin

Tot nu toe valt het me niet tegen, het isolement als gevolg van de kabinetsbesluiten om de schade voor de samenleving in Nederland te beperken. Maar wetende dat het isolement wel eens tot minimaal 1 juni kan duren, wordt het steeds lastiger. Gelukkig is er mooi weer, waardoor je makkelijker naar buiten gaat, maar

voor de rest moet je jezelf als alleenstaande toch maar zien te redden. Lezen, computeren, koken voor anderen, die het voedsel dan bij je ophalen, boodschappen doen in de supermarkt en véél, véél bellen. Ik heb besloten nu ook maar what’s appen te leren, want dat beeldbellen is nu toch wel een uitkomst. Maar ik heb de hulp van anderen nodig om me dit procede eigen te maken en dat betekent toch lijfelijk contact, hoe riskant dat toch is. Maar al het risico uitsluiten lukt je toch niet als mens en daar ga ik dan maar van uit.
 
Vorige week maandag had ik iets leuks, waard om nu te melden. Ik belde met mijn vrienden Jan Willem en Mieneke, die mij vroegen of ik wilde samenwerken met hun schoondochter Irene, die Volkskrantjournaliste is bij de Volkskrant uit Amsterdam. Ze belde me precies om 13 uur en we babbelden een eind weg over het thema eenzaamheid en corona. Het ging allemaal vlot weg en binnen een half uur was het klaar. Het zou de dag erop in de krant verschijnen en daarom kwam er die maandagmiddag nog een fotograaf langs om mij te portretteren. In een knal gele, kleine bestelwagen kwam deze vijftiger, misschien wel zestiger uit Assen aangereden, gewapend met een flinke camera, twee grote lenzen en een statief. In een drie kwartier tijd maakte hij rond de twintig foto’s, vanuit elke hoek van de kamer, waarbij de piano toch wel het vaakst als achtergrond fungeerde. Leuke man! (klik op de foto voor een vergroting)


 
En verder? Het eten smaakt me nog steeds goed, ik kijk steevast naar mijn favoriete programma’s, zoals Twee voor twaalf, Tussen Kunst en Kitsch en Jinek. Maar ongeduld is mijn leven al aan het insluipen. Mijn vrienden zeggen telkens, dit is niks voor Frank met zijn vele contacten en ik heb inderdaad fors ingeleverd. Maar ik snap de ernst. Duizenden doden in Nederland zou niet best zijn en solidariteit is wat waard. Maar contact is ook wat waard. Dus wie weet ga ik op gegeven moment ook wel sjoemelen. We zien wel. Maar wat een bizarre tijd!!!
 
Frank Roffel

Claudy Repin Troostvirussen

Het Troostvirus van Claudy Repin vind je op de Facebook pagina van Pakje Kunst Maastricht